Arno Korteweg (2004) onderzoekt in zijn werk hoe hij beelden en verhalen uit de geschiedenis kan hergebruiken en presenteren in een hedendaagse context. Hij gebruikt daarbij abstracte en figuratieve elementen: bestaande beelden worden vervormd, verknipt en herschikt om ze een andere betekenis te geven.  Het werk bevraagt de fundamenten van onze historische blik. Wat ontstaat er wanneer we deze fundamenten opschudden en ze opnieuw ordenen?

De collectieve of Arno’s persoonlijke geschiedenis is in zijn werk vrijwel altijd aanwezig. Voor Arno is geschiedenis geen vaststaand gegeven uit het verleden, maar een levend iets dat met ons mee beweegt in het heden. Hij werkt met materialen als koper en hout – materialen die het verloop van de tijd zichtbaar met zich mee dragen. Hij wil dat proces naar zijn hand zetten door de materialen te polijsten, schuren of op andere manieren te bewerken, vaak onder invloed van muziek uit de tijdsperiode die hij gebruikt om zichzelf zo in de tijdgeest te verplaatsen.

Een goed voorbeeld van de overbrugging tussen heden en verleden is terug te vinden in Arno’s werk met koperen etsplaten. In plaats van ze op de traditionele manier te gebruiken bewerkt hij ze met zuren en andere stoffen op experimentele wijze om zo het roestproces van de koperplaat te beïnvloeden en te gebruiken in zijn beeldtaal. De gepatineerde etsplaat zelf is dan het kunstwerk geworden.

Het werk vloeit voort uit een persoonlijke interesse in momenten, gelegenheden en artefacten waarin de geschiedenis als het ware tot leven komt.  Met die momenten wil Arno ruimte maken waarin de geschiedenis op nieuwe manieren zichtbaar wordt en daarmee ook op nieuwe manieren te beleven is voor het publiek. Het is een uitnodiging tot reflectie en interpretatie.